Düğümküme » sanat

“Social Bits İstanbul”
14 Mayıs – 19 Haziran 2010
Sabancı Üniversitesi Kasa Galeri
Açılış: 14 Mayıs 2010, 19.00

Avusturya’nın Linz kenti merkezli araştırmacı sanat grubu Social Bits (http://socialbits.org) tarafından düzenlenen “Social Bits İstanbul” sergisi, 2010 Avrupa Kültür Başkenti İstanbul’u yeni mecralar kullanarak kente yeniden sunmayı hedefliyor. İstanbul’da yaşayanların çevrimiçi sosyal ağlardaki paylaşımlarını ve düşüncelerini, sayısal ve fiziksel sanat nesnelerine dönüştürmeyi amaçlayan serginin teması da yine İstanbul kenti ve kentin yarattığı bilgi bulutu.

Bu yazının geri kalanını okuyun »

Graffiti sanatçısı Banksy‘nin filmi Sundance film festivali “Secret Spotlight” serisinde. Filmin adı, Disneyland ve Disney World dünyasının çıkış güzergahlarının satışları artırabilmek amacıyla hediyelik eşya dükkanlarının içinden geçilecek biçimde tasarlanmış olmasına gönderme yapıyor.

Banksy’nin gerçek kimliği gizli olduğundan, filmin ilk gösterimine gelip gelmediği bilinmiyor. Sundance program yöneticisi John Cooper’a  izleyicilere yüksek sesle okuması için bir mektup ulaştırmış. Şöyle diyor:

Bayanlar, baylar ve yayıncılar:

Sanatın saf heyecanı ve ifade edici gücünü aktarabilecek bir film yapmak çok zor bir iştir. Bu yüzden hiç sıkıntıya girmedik. Aksine, bu basitçe gündelik hayatın, arzunun ve düşüncesiz vandalizmin hikayesidir. İzlemek üzere olduğunuz şey gerçektir, özellikle de yalan söylediğimiz kısımları.

Geldiğiniz için teşekkür ederiz, lütfen filmin sonunu Twitter’da belli etmeyin. Ayrıca lütfen göreceklerinizi evde denemeyin, işe gidinceye kadar bekleyin.

http://www.banksyfilm.com

Yeni malzemeler günümüz sanatının en büyük sıkıntılarından birisi. Bazı sanatçılar yeni malzemeleri yeni fikirler ile karıştırıyorlar. Sanatı süs püs içinde yuvarlanırken görmekten beter bir şey yok. Bu malzemelerin cazibesine katılan sanatçıların çoğunluğu genellikle malzemeleri hakkıyla kullanabilecek bilinçten de yoksunlar. Yeni malzemeleri kullanıp sanat eserine çevirebilmek için gerçekten iyi bir sanatçı olmak gerekiyor. Buradaki tehlike, kanımca, malzemelerin fizikselliğinin eserin fikri haline gelecek denli öne çıkması.

Sol LeWitt, 1967, Kavramsal Sanat Üzerine Paragraflar

Yeni teknolojik ürün/araç/yöntemlerin sanatsal üretimde kullanılmasının birçok zaman sorunlu olduğunu düşündüğümüzde bugün de güncelliğini koruduğunu düşündüğüm fikirler.

Video sanatını harekete geçiren, ilk dönem video sanatçılarını birleştiren ortak nokta, televizyon eleştirisi idi. 1967′de Sony Portapak‘ın piyasaya çıkması ile artık herkesin TV setlerinde kendi kaydettikleri görüntüleri izleyip gösterebiliyor olması, TV’nin demokratikleşmesi ve kurumsal otoritesinin zayıflatılması yönünde bir umut yaratmıştı. Zamanla bu eleştirinin televizyonun kendisi tarafından benimsenmesi, televizyona referans veren televizyon programlarının yaygınlaşmasının da etkisiyle video sanatçılarının kullandığı yöntemler ve kendi kendine atıf stratejisi etkisini yitirmiş, medya sanatı doğrudan TV eleştirisinden çok TV kültürü ile bağlantılı konulara yönelmişti.

30 yıl sonra İnternet, ilk dönemlerinde merkezi iletişimin parçalanması, imgelerin kolayca oluşturulması, kopyalanarak iletilmesi ve etkileşimlerin esnek hale gelmesi sanatçıların ilham kaynağı olurken, aynı zamanda önceki ortamların başına gelen ticarileşme ve merkezileşme eğilimi ile tedirginlik yaratıyordu. İnternet sanatının ortaya çıkmasından olgunluğa ulaşması arasında geçen zaman video sanatına göre çok daha kısa sürdü.

Bu yazının geri kalanını okuyun »

Métamorphose, 1988-1990, Frédéric Fontenoy

Bu yazının geri kalanını okuyun »

3 x (57 x 55 x 55), 2003, Miroslaw Balka
Beton, dönen mekanizmalar, mdf, tuz, tebeşir, saç.

Bu yazının geri kalanını okuyun »

Katalog, 2009, Banu Cennetoğlu. 53. Venedik Bienali’nde Türkiye Pavyonu.

Ayrı ayrı çekilen fotoğrafların derlenip tek bir ürüne girmesi ve dijital kopyalanmaya açık tutulması (bkz KATALOG websitesi). Venedik’te ayaküstü başkalarının seçktileri fotoğraflardan başka kataloglar yapılabileceğini konuşurken Banu “olabilir, merak ediyorum” demişti. Orjinal sanat eserinin türevleri olmasına, başka başka sürümleri olabilmesine açık olmak.

Bu yazının geri kalanını okuyun »

Sanatçılar daha WWW’in ilk yıllarında web sitelerinin kodlarını veya görünümlerini dönüştüren ve Web’de değişik bir gezinme deneyimi yaratan yazılımlar tasarlayıp bunları birer ifade aracı olarak kullanmaya başlamışlardı. Tarayıcı sanatı (browser art) olarak anılan, sanat kurumlarınca genelde yazılım sanatı, ağ sanatı gibi kategorilerin altında yer verilen, 2000′li yılların başından sonra yavaş yavaş unutulmaya başlayan bu ifade biçimi son yıllarda kendini Firefox eklentileri olarak tekrardan göstermeye başladı.

I/O/D, "Web Stalker"

Bu yazının geri kalanını okuyun »

Geçtiğimiz hafta Berlin’de Bethanian’da açtığımız İstanbul-Off-Spaces sergisinden sonra yapılan panelde Berlin ve İstanbul bağımsız sanat insiyatifleri arasındaki farklar tartışıldı. Bu kısa tartışma sergiye İstanbul’dan katılan sanat kolektifleri ve mekanları üzerinden yapıldı. Türkiye’de — dünya boyutunda– bir sanat eleştirisi olmaması yorumu tartışmanın pik yaptığı andı. Özetle dört ana konu etrafında farklılıklar konuşuldu:

Bu yazının geri kalanını okuyun »

Yarın akşam Berlin Kunstraum Kreuzberg/Bethanien’de İstanbul-Off-Spaces sergisi açılıyor. İstanbul’dan bağımsız sanat girişimlerinin ortak bir sergisi ve pratiklerin tartışıldığı bir panel olacak. Ben Başak Şenova’nın daveti üzerine MYPOCKET projesiyle katılıyorum. Katılan grupların isimleri ve sitelerine bağlantlar şöyle:

Bu yazının geri kalanını okuyun »