Biyoteknolojist sanatçı Shane Hope’un “Your Mom is Open Source” başlıklı solo sergisi New York’da Winkleman Galerisi‘nde açıldı. Sergi Hope’un “Moleküler Model Baskılar” (“Mol Mods”) ve “Bir-Çocuk-derle” dediği serilerden çizimler içeriyor.
Bu cuma New York’da Neuberger Museum of Art‘ta “Yeni Medya: Neden” başlıklı yeni sergimiz açılıyor, civardaysanız beklerim. Ben sergiye MYPOCKET projesiyle katılıyorum, Margot Lovejoy sibernetik günah çıkarma odasıyla, Douglas Irving Repetto dev ağlı ses yerleştirmesiyle, Paul Vanouse DNA’ları yarıştırdığı “Latent Figure Protocol” işiyle katılıyor. Küratörlüğünü Jacqueline Shilkoff’un yaptığı sergi 3 ay açık kalacak. Ayrıca geçtiğimiz günlerde New York Times’da bir makale yayınlandı sergi hakkında.
“‘New Media’: Brain Trees, DNA, Receipts … and Bells”, Susan Hodara, New York Times
http://www.nytimes.com/2009/03/08/nyregion/westchester/08artwe.html
Yukarıdaki görseller serginin kurulumundan. Açılış fotoğrafları ve dökümantasyon haftasonu eklenecek. Resmi duyuru şöyle:
Yeni Medya: Neden
15 Mart – 28 Haziran, 2009
South GalleryYeni Medya: Neden teknoloji temelli sanat işleri üzerine düzenlenen serinin beşincisi. Sergi, günümüz sanatçılarının dinamik ve etkileşimli teknolojileri kullanarak, deneysel uygulamaların mantığını, güzelliğini, ve yapısını nasıl ortaya çıkardığını inceliyor. Neuberger’de South Galeri’de yapılacak sergide ziyaretçilerin işlere katılımı teşvik ediliyor.
“MYPOCKET”, Burak Arikan
“Confess”, Margot Lovejoy
“Nearly Human”, Douglas Irving Repetto
“Latent Figure Protocol”, Paul VanouseSergi Yeni Medya ve Dijital Müze küratörü Jacqueline Shilkoff tarafından düzenlenmektedir.
- – -
New Media: Why
March 15 – June 28, 2009
South GalleryNew Media: Why is the fifth in a series that explores aspects of technology-based art. The exhibition will investigate how artists use dynamic, interactive technologies to reveal the logic, structure, and beauty inherent in experimental, non-traditional applications. The exhibition will be presented in the South Gallery and online where audience participation is encouraged.
“MYPOCKET”, Burak Arikan
“Confess”, Margot Lovejoy
“Nearly Human”, Douglas Irving Repetto
“Latent Figure Protocol”, Paul VanouseNew Media: Why was curated by Jacqueline Shilkoff, Associate Curator/New Media and the Digital Museum.
- – -
Neuberger Museum of Art
Purchase College
735 Anderson hill road
Purchase, NY 10577-1400
Slovenya’lı sanatçı grubu Son-DA‘nın New York Bitforms galerisindeki “.psd” sergisinden.
Günün resmi. Manhattan’da Dünya Ticaret Merkezi anıtının önünde ziyaretçilerin bıraktığı çiçekler ve “kahramanımız” Superman.
New York’lu elektronik ortam sanatçısı Perry Bard herkesi Dziga Vertov’un 1929 yapımı Man with the Movie Camera isimli filmini, orijinal akışına sadık kalarak yeniden yapımına davet ediyor.
Man with the Movie Camera
Vertov’un Kameralı Adam adlı eseri Moskova, Riga ve Kiev’deki görüntülerin montajlanarak devam eden bir tam günü anlatması üzerine kuruludur. Burada anlatı kelimesi belki pek uygun düşmeyebilir, çünkü film genellikle belgesel olarak sınıflandırılır. Öte yandan Kameralı Adam’da bir film yapım hikayesi, yani film içinde film vardır. Bu noktada Vertov’a kulak verirsek “Kameralı adam görsel olayların sinemasal iletişimi üzerine bir deneydir. Ara başlıklar, senaryo ve sinema salonlarının yardımı olmaksızın üretilmiştir. Filmde planlar arası çözülmeler, bölünmüş ekranlar, ağır çekim ve donuk kare gibi bugün bir haber bülteninde bile karşımıza çıkabilecek, hatta en basit video kurgu programlarında dahi bulunan görsel efektler denenmiştir.
Peki Bard ne yapıyor?
Perry Bard, herkesi “kameralı adam”ı kollektif bir şekilde yeniden üretmeye davet ediyor. Orijinal plan sırasına sadık kalmak koşuluyla Agustos 2007′de açılacak olan yükleme alanına, ister video, ister sabit kare, hiç olmadı metin dökümanlarınızı bekliyor. Amacı ise 21 yüzyılın ağlı ve birbirine bağlı halini yansıtmak. Kameralı Adam’ın yeniden üretimi için daha iyi bir yöntem bulunamazdı heralde. Ortaya çıkan kollektif çalışma İngiltere’nin dört bir yanındaki dev ekranlarda sergilenecek.
Detaylı Bilgi için: http://dziga.perrybard.net/
Filmin orijinali için: http://video.google.com/videoplay?docid=6910724735856178670&hl=en
New York’lu mimarlık stüdyosu LOT-EK‘in Lafayette caddesine yapılmak üzere önerdiği bu yapı alışılagelen gökdelen kutu biçimine hem referans koruyup hem de ne kadar uzaklaşabileceğimize güzel bir örnek.
LOT-EK’in Lafayette 87 için önerisi.
LOT-EK tasarım sürecini yapay doğada bir araştırma olarak tanımlıyor. İnsan yapımı endüstriyel ürünleri hammade olarak kent gerçekliğinde kullanıyor. En bilinen örneği küresel taşıma ağının en küçük birimi olan konteynırlar (taşıma kapları) yani binaları konteynırlardan yapıyorlar.
LOT-EK Stüdyosu
New York’lu sanatçı Zoë Sheehan Saldaña marketten kıyafetler alıyor, bir kopyasını kendi eliyle yapıyor, üzerine etiketlerini dikiyor, ve geri markette rafa bırakıyor. Sheehan Saldana bu etkinlikle bir nevi mağaza hırsızlığının tersini yapıyor.
Bu gömlek orjinalinde 16 Temmuz 2003 tarihinde $11.43′e Berlin Wal-Mart’tan alınmış. Sonra elle tekrar yapılmış, ve etketi dikilerek aynı fiyattan Wal-Mart’ta bir rafa yerleştirilmiş.
Peki neden bir kişi Çin’de yığınla üretilen bu gömleklerden birinin elyapımı kopyasını üretsin? Amerika’da Çin’e kayan iş gücünü mü protesto ediyor? Veya sanat endüstrisinin ticari boyutunu mu eleştiriyor? Hiç biri değil. Sheehan Saldana kitlesel üretimin patladığı bir dünyada kişiselliğini ve yaratıcılığını bunu bastırmak isteyen kuruluşların altyapısı üzerinden gösteriyor.
Sheehan Saldana aynı zamanda kendi yaptığı kese kağıtlarını restauran ve cafelerdeki fabrika üretimi versiyonlarıyla değiş tokuş ediyor. Bir yanda Sheehan’in el yapımı gömlekleri ekonomik trafiğe karışırken diğer yanda değiş tokuş edilmiş gömlek, pantolon, kese kağıdı gibi bir Çinli işçinin üretimi olan nesneler galeri ortamında sergileniyor.
Ticari kamusal alana, yani market rafına, sanat işleri yerleştirme taktiği ile sanatçı normalde sanatla ilgilenmeyen kişileri bilinçli veya bilinçsiz sanat işleriyle karşı karşıya getiriyor.
Evan Roth ve James Powderly isimli iki New York’lu sanatçı (bunlardan Powderly kendisini graffiti mühendisi olarak tanımlamayı tercih ediyor), graffiticileri teknolojik araçlarla donatmak amacıyla kurdukları Graffiti Research Lab ile açık kaynaklı araçlar geliştirip bunları Internet’te yayımlıyorlar. Amaçları geleneksel graffiti mantığı ile örtüşüyor: Bireylerin, çevrelerini yaratıcı anlamda değiştirmelerini ve şehrin görünümü konusunda söz sahibi olmalarını sağlamak. Bunun için geliştirdikleri düşük maliyetli araçların yapımına dair belgeleri video ve metin olarak sitelerinde bulmak mümkün.
Bu araçlar arasında, basitliği ve nispeten daha karmaşık uygulamalarda da temel oluşturması açısında throwie olarak adlandırdıkları metal bir yüzeye fırlatılıp üzerlerindeki mıknatıs sayesinde yapışabilen LED’ler çok kişinin ilgisini çekmiş ve New York’ta yaygınlaşmaya başlamış. Renkli bir LED’in ayaklarının ufak bir lityum pile bantlanması ve bunun da bir mıknatısa bant ile yapıştırılması ile oluşturulan bu basit, tanesine 1 dolar harcayarak çabucak hazırlanabilen ünitenin, LED’in ve pilin çeşidine göre bir haftaya kadar yanık kalabildiği söyleniyor. Aşağıdaki bağlantılardan fotoğraflar ve throwie’ler dışındaki araçlar ve uygulamalar hakkında da bilgilere ulaşabilirsiniz.
Intro to LED Throwies (Throwie’lerin nasıl yapılacağına dair detaylı bilgi)
High-Tech Graffiti: Spray Paint Is So 20th Century (NY Times’da yayımlanan, konuyla ilgili yazı)
Elektrik / elektronik muhendisleri, makina muhendisleri, insaat muhendisleri, bilgisayar muhendisleri ve sanatcilar bir araya gelip “Sanat ve Teknolojide Deneyler” grubunu kurdular 1967 yilinda. Billy Klüver and Robert Rauschenberg tarafindan baslatilan harekete bir cok sanatci ve muhendis katildi. Beraber bir cok tarihi sergide (Ornegin 1968de MOMA’da The Machine as Seen at the End of the Mechanical Age) isler gosterdiler. Ortaya cikan isler teknolojinin sanat alaninda medyum olarak kullanilmasina ilk basarili orneklerdi.
E.A.T. – Experiments in Art and Technology
New York dijital sanat galerisi Bitforms da gectimiz sene Aralik ayinda baslayip 2005 Ocak ayinda sonlanan grup sergisi Scratch Code un mini ama oldukca islevsel sitesi. Islemsel tasarim in yakin gecmisteki bazi/ilk ornekleri ve sanatcilar hakkinda hakkinda bilgi almak mumkun.