Philipp Misselwitz ve Can Altay küratörlüğünde 3 sergi. 4. Uluslararası Rotterdam Mimarlık Bienali (IABR) “Açık Şehir: Biraradalığı Tasarlamak” ortaklığında:

Açık Şehir Forum
(Tim Rieniets ortak-küratörlüğünde)

Sığınma
Mimarlar, plancılar, sanatçılar ve aktivistlerden gelen eleştirel projeler ve konumlar

Bas Princen – 5 Şehir Portfolyosu
İstanbul, Beyrut, Amman, Kahire ve Dubai’den fotoğraflar

12 Mart – 9 Mayıs 2010, Açılış: 12 Mart 2010, Cuma 18.30

DEPO / Tütün Deposu ziyaret saatleri:
Salı – Pazar 11.00 – 19.00 (Pazartesileri Kapalı)
Giriş Ücretsizdir.

Rehberli Turlar:
Cumartesi 13.00 – 18.00

Adres:
DEPO / Tütün Deposu Lüleci Hendek Caddesi No.12
Tophane 34425 İstanbul

Daha fazla bilgi için:

www.depoistanbul.net
e-posta: depo@depoistanbul.net
Telefon: +90 212 292 39 56

Küratörler: Philipp Misselwitz ve Can Altay
Sergi Ekibi: Zeynep Moralı, Yaşar Adanalı
Prodüksiyon: Zeynep Moralı, Asena Günal, Yaşar Adanalı
Sergi Mimarisi: Superpool
Sosyal Program: Yaşar Adanalı

Geçtiğimiz hafta Berlin’de Bethanian’da açtığımız İstanbul-Off-Spaces sergisinden sonra yapılan panelde Berlin ve İstanbul bağımsız sanat insiyatifleri arasındaki farklar tartışıldı. Bu kısa tartışma sergiye İstanbul’dan katılan sanat kolektifleri ve mekanları üzerinden yapıldı. Türkiye’de — dünya boyutunda– bir sanat eleştirisi olmaması yorumu tartışmanın pik yaptığı andı. Özetle dört ana konu etrafında farklılıklar konuşuldu:

1. Yerel küresel ilişkisi

Türkiye’deki sanat insiyatifleri uğraştıkları yerel meselelerin küresel ilişkilerine eğilmiyorlar. Halbuki yerelde olan bitenler, kişisel ızdırapların kaynadığı din dil kimlik gibi sık sık kullanılan konular, pek çok zaman küresel olayların etkisinde. Diğer yandan sanat işlerinin biçimleri pratikleri dünyadaki gidişatı öteleyen nitelikte olamıyor. Bütün bu farkında olmayış internet’e rağmen sürüyor.

2. Para kaynakları

Almanya’da devlet çağdaş sanata para yatırırken, Türkiye’de devlet kilim deseni devlet sanatçısı modelinden öteye gidememiş durumda. Özel destekler dışında Türkiye’de her sanatçı kendi imklanlarıyla iş yapmak durumunda.

3. Dayanışma

Türkiye’de sanatçılar özellikle finansal imkansızlığa rağmen komşudan projektör, arkadaştan slayt makinesi alarak işlerini yürütüyor. Tartışmada Türkiye’den sanatçılar adeta bu değeri sahiplenircesine dayanışmanın en çok kendileri için geçerli olduğunu ifade ediyordu. Ancak Berlin’li sanatçılar hemen bir hatırlatma yaptılar: Berlin’den New York’a pek çok yerde dayanışma zaten sanat üretiminin en temel yürütücülerindendir.

4. Ölçek

Almanya’da hemen her şehirde bir Kunstverein bir çağdaş sanat müzesi bir çağdaş sanat merkezi varken Türkiye’de çağdaş sanatı destekleyen sadece ve “biricik” İKSV, Platform gibi yerler olduğu konuşuldu. Berlin’de kabaca 30,000 sanatçı varken İstanbul’da kaç sanatçı vardır diye soruldu? Ölçek kaynaklara, kaynaklar da üretime doğrudan etki ediyor.

Sergiye katılan sanatçıların ve sergilenen işlerin İstanbul’dan gelmek dışında ortak bir özelliği yoktu.

Fransa’nın “dans ve yeni teknolojiler” alanındaki öncü topluluğu Cie Mulleras İstanbul’da. Sahne sanatları ve yeni teknolojiler alanındaki üretime odaklanan boDig‘in davetiyle Cie Mulleras 10 Haziran 20:00’de Talimhane Tiyatrosu’nda bir gösteri yapacak.

boDig (beden odaklı ifadeler girişimi derneği), Fransız Kültür Merkezi desteği ve Kurye Organizasyon işbirliğiyle Cie Mulleras’ın “Traces-96 Détails” adlı dans ve multimedya gösterisini sunuyor.

Sahne sanatları ve yeni teknolojiler alanındaki üretime odaklanan boDig, Eylül 2008’de “ara-yüz(süz) / bedenler ve teknolojiler” adı altında düzenlediği uluslararası etkinlikler serisinin ardından bu sonbaharda organizasyonunu “Fransa’da Türkiye Mevsimi” kapsamında, İstanbul ile eşzamanlı olarak Paris’e de taşıyacak. Bu sürecin bir başlangıcı olarak boDig, Fransa’dan bir dans topluluğunu Talimhane Tiyatrosu’nda 10 Haziran 20:00’da gösteri yapmak üzere davet ediyor. boDig ve Kurye işbirliğiyle Kurye Video Festivali programında yer alan bu çalışma, son derece titizlikle hazırlanmış görsel bir şölen niteliğinde.

Didier ve Magali Mulleras’ın 1986 yılında kurduğu Cie Mulleras dans ve yeni teknolojiler alanında üretim veren ilk topluluklardan. Kurulduğu dönemden beri kesintisiz olarak gösterilerini sunan topluluğun 25’ten fazla koreografik çalışması var. Yapıtları şimdiye kadar, aralarında Monaco Dance Forum, ICA Institute of Contemporary Art – Londra, Centro Cultural de Bélem – Lizbon, Centro ITAU Cultural – Sao Paulo, Montpellier Danse, Dance on Camera Festival – New York, Festival SeNef – Séoul ve ISEA’nın da bulunduğu pek çok önemli organizasyonda gösterildi.

Multimedya sanatçısı Nicolas Grimal’in topluluğa katılmasıyla birlikte, Cie Mulleras 1998’den bu yana çalışmalarını önce web ortamında oluşturuyor, ardından sahne çalışmasına dönüştürüyor. Bundaki amaç yeni teknolojilerin önerdiği ifade biçimlerini araştırıp daha sonra dans, müzik, video, interaktif ve multimedya bölümler arasında etkileşimin olduğu sahne çalışmaları oluşturmak.

Topluluk, bu yöntemle oluşturduğu ilk çalışması “mini@tures” ile 2000 yılında büyük bir çıkış yapıyor. Hareket içeren kısa kesitler, mikro-filmler olarak web ortamında yer alıyor. 100 adet video-klip daha sonra sahne çalışması için ana malzemeyi oluşturuyor. Web, sahneye yönelik yeni bir üretim alanı olarak değerlendiriliyor. Bu yeni alanda, dans ve imge arasındaki ilişki yoluyla sahne çalışması ve multimedya arasında köprü kuruluyor.

“96 Détails” ise koreografiye grafiksel bir estetikle yaklaşan interaktif kullanıcıya yönelik bir web çalışması olarak başlıyor. 96 sayısı, bir kübün her yüzeyinde eşit 16 karenin toplamını yansıtıyor. Kullanıcı, topluluğun internet sitesindeki 96 adet dans sekansında zaman, mekan, yön, ses ve renk üzerinden değişiklikler yaparak kendi koreografik seçimini oluşturabiliyor. İstanbul’da gösterilecek “Traces-96 Détails” ise bu çalışmanın sahne ürünü. Web’den sahneye geçişte bu çalışma, görselliği dramaturjik bir öğe olarak kullanan, dijital sanatlarla canlı sanatlar arasındaki ilişkiye dayanan bir araştırma niteliğinde. Başlıca imge, hareket, ışık, ses, metin ve grafik öğelerden oluşan bu çalışma multimedya estetiğinin sahne üzerinde bir güzellemesi. Aynı web’de olduğu gibi farklı modüllerden oluşuyor. Web ortamındaki versiyonlarına topluluğun internet sitesinden girilip oynanabiliyor, sitelerinde bulunan video kesitlerinden ise web çalışmalarının sahne ortamına nasıl taşındığı izlenebiliyor. www.mulleras.com

Topluluk ile ilgili yurtdışı basından kesitler:
“Mulleras yenilikçi, ve bilgisayar teknolojisini ilginç şekillerde kullanan az sayıdaki topluluklardan.”
The London Times

“Mulleras dijital sanat alanının önemli araştırmacılarından.”
Ballet Tanz

“Mulleras, Avrupa’nın en önde gelen dans topluluklarından. Çığır açan dans/teknoloji çalışmalarından birini görebilmek için nadir fırsatlardan biri.”
ICA London

“Yeni dans çalışması “Traces” alışılmış kodların ötesine geçiyor, seyircinin kendi okumasını yapabileceği anlar ve durumlar sunuyor.”
Danser

Gösteri bilgileri:
Traces – 96 Détails
Cie Mulleras: Didier Mulleras, Magali Mulleras, Nicolas Grimal, Elisabeth Nicol, Severine Prunera
Yer: Talimhane Tiyatrosu
Tarih: 10 Haziran 20:00
Biletler: 15 TL (tam), 10 TL (öğrenci)
Biletileri gösteri öncesi Talimhane Tiyatrosu’ndan temin edebilirsiniz.
www.talimhanetiyatrosu.com
www.bodig.org
www.mulleras.com
www.kuryevideo.org

Belediyenin teknolojik durumu Beyoğlu’nda resmi bir mekanın camında yazıyor: “Bluetooth’unuzu açın yenilikler cebinize gelsin.” “Ekrana dokun Beyoğlu’nu yaşa!” Bir yanda bütün vatandaşlara turist muamalesi yapmak, diğer yanda plazma ekran bluetooth ile “teknolojiyi yakaladığını” zannetmek.

İlgili Düğümküme yazıları:

• Ekran Koruyucusu mu Video Sanatı mı?
• Son Teknolojiyi Plazmayla Yakaladık
• İki Yansıtma, Biri Ters

Göreli Konumlar ve Kanaatler sergisi dahilinde gerçekleşen konuşmalarının ilk bölümü yarın başlıyor. Program aşağıdadır.

18 Nisan 2009 Cumartesi

15.00
“-1” Güncel Sanat için Geçici Ofis kapsamında Borga Kantürk : “-1 Güncel Sanat arsivi ve kayda geçmeyeni tekrar düşünmek: Yeni kayıt ve tartışma olanaklarını zorlamak”

16.00
Merve Şendil: “Yeraltı kültürünün iletişim aracı: Fanzin” Underscene, -1 Güncel Sanat / Geçici Ofis I ` de İzmir`den çıkmış fanzinleri içerikleri ne olursa olsun kaotik bir kolajla oluşturdukları ve fotokopi ile çoğalttıkları sadece dış görünüşleri ile bile algıyı bozmaya, kalıpları yıkmaya yönelik olan bu kültürü paylaşmayı amaçlıyor.

17.00
Caner Aslan: “15 Dakika” Caner Aslan son bir kaç aydır kafasını kurcalayan farklı düşünce, olay ve bilgi kırıntılarını birbirine bağlayarak hızlı bir şekilde anlatmaya çalışacak.

Göreli Konumlar ve Kanaatler sergisi

16 – 30 Nisan arasında Göreli Konumlar ve Kanaatler adlı sergi, İstiklal Caddesi’ndeki Suriye Pasajının 4. katındaki eski bir kayıt stüdyosunda gerçekleşiyor. Sergi, farklı alan ve disipinlerden gelen katılımcıları ile birlikte 15 gün süren işleyen bir mekan ve geçici bir sanat kurumu yaratmaya odaklandı.

Kimlik, konum ve farklılık üretiminin belirli kaynaklar ve alışıldık yollarla gerçekleştirilmesine karşıt olarak sergi, katılımcıları ve onların pratikleri dolayısıyla bağımsız ilişkisel metotları üretiyor ve görünür kılıyor. Ortak mekân ve bilgi üretimi, ağ biçimli ilişkiler, bellek, arşiv gibi meseleler ve bunların ürettiği konumlar bu serginin odağında duruyor.
Katılımcılar, ürettikleri projeleri aracılığıyla sanat üretimini ve ilişkili olduğu bağlamlar aracılığıyla yerleştiği konumunu, izleme, üretme ve katılım ilişkilerini mekânı kullanma biçimleri üzerinden sorgulamaya açıyorlar.

Katılımcılar
Caner Aslan
İnci Furni
HaZaVuZu
Kanalkayıt
Borga Kantürk
Tayfun Serttaş
Vahit Tuna
Pelin Tan

Misafir Küratör
Önder Özengi

Sergi Yapımcısı
Manzara Perpectives
(Anna Heidenhain – Kristina Kramer)

Sergi 16–30 Nisan 2009 tarihleri arasında Suriye Pasajı’nın 4. katında Pazar hariç hergün saat 12:00 ve 18:00 saatleri arası görülebilir.

Adres: Suriye Pasajı
İstiklal Caddesi, No.348, Kat:4
Tünel – Beyoğlu

*Sergi kapsamında 18 ve 25 Nisan günleri sunumlar ve konuşmalar gerçekleşecektir. Ayrıntılı program ektedir.

27 Aralık Cumartesi @ DOGZSTAR 23.30 – 04.00

Gözel Geceler partisinde Ergenekon.tc başlıklı yeni bir projeyi ilk defa göstericez. Ergenekon Davası üzerine geliştirdiğim bu yeni projeyi dj facetubespace’in müziği ve sesleriyle icra edicez.

http://ergenekon.tc *

Ayrıca gecede Meta-Control dinamik görsel serisinden de parçalar yer alacak.

Facebook Etkinlik sayfası
http://www.facebook.com/events.php?ref=sb#/event.php?eid=41267904146

Tam program şöyle:

* TEKEL 2010 / jungle, dubstep

* DJ ORAAN / dubstep, drumbass
http://myspace.com/damian_ep

* FACETUBEPSACE / dubstep, breakstep
http://myspace.com/vjmytubeyouspace

* BURAK ARIKAN / dinamik görseller
http://ergenekon.tc
http://meta-control.net

* SOUPiSGOODFOOD / fotosopajlar
http://soupisgoodfood.deviantart.com

* Ergenkon.tc hakkında ayrı bir yazı yayınlanacak.

Atölye: Ağlı Bilgi Görselleştirmesi
İstanbul Bilgi Universitesi, Dolapdere Kampüsü
25-26-27 Aralık 2008, 9:00-5:00
Burak Arıkan

Bu çalışma karmaşık ağ modelleme, görselleştirme, ve anlamaya odaklanmaktadır. Gündelik hayattan politikaya, iletişimden ulaşıma, sanattan ekonomiye kadar sayısız alanda ağlı yapılarla karşılaşıyoruz. Bu karmaşayı gözlemleyip görselleştirmek daha önce farkında olamadığımız yeni bilgiler keşfetmemizi sağlıyor.

Üç gün boyunca 6 bölüm olarak yapılacak çalışmada ağlı sistem görselleştirme, ağ modelleme, ilişkisel analiz, ve çıkarım yapma çalışılacak. Katılımcılar el çizimi basit diyagramlardan başlayarak adım adım karmaşık ağlı sistemler kuracaklar. Ağ topolojisi, merkeziyet, kümeleşme, ve bilgi tasarımı konularına vurgu yapılacak. Öğrenme en çok ağ diyagramları çizerek ve karşılaştırma yaparak sağlanacak.

Yazılımlı alıştırmalar için şablon program ve veriler için kaynaklar sağlanacak. Odağı dağıtmamak için programatik veri toplamaya girilmiycek. Bazı veriler elle girilecek, bazıları hazır verilecek.

Katılım 25 kişi ile sınırlıdır. Katılımcılardan temel bilgisayar bilgisi ve en az giriş seviyesinde programlama becerisi beklenmektedir. Atölye’de tasarım/sanat/sosyal bilimler ile bilgisayar bilimleri alanlarından takımlar oluşturulacaktır. Ayrıca atölye ekibi ilgiye ve katılımcıların amacına göre seçim yapacaktır. Tüm atölye programı katılımcılara verilecektir, aşağıdaki bağlantılardan geçmiş çalışmalara bakabilirsiniz.

Son başvuru tarihi: 23 Aralık 2008 17:00‘e kadar. Katılım ücretsizdir.
Başvuru bilgilieri: İsim soyad, email, okul/bölüm, programlama bilgisi, katılma amacı.
Başvurular: Onur Güngör, email onurgu **at** cs.bilgi.edu.tr

Çalışma sonunda herkese açık sunum yapılacak. 27 Aralık Cumartesi 19:00 – 21:00.

İlgili atölyeler ve dersler:

• NYU / ITP Creative Networking, 2008 Sonbahar New York
• Rhode Island School of Design (RISD), 2008 Providence
• MIT Visual Arts Program, 2008 Cambridge
• İstanbul Teknik Üniversitesi (İTÜ), 2007 Istanbul

“Atatürk’ün Selanik’te doğduğu eve bomba atıldı” şeklindeki yalan haberle kışkırtılanlar 6-7 Eylül 1955′de İstanbul’da yaşayan azınlıkların evlerini ve işyerlerini yağmaladılar. Ardından binlerce Rum vatandaş Türkiye’den göç etmek zorunda kaldı.

Zamanında polis ve yabancı gazetecilerce çekilen bu fotoğraflar 6-7 Eylül olaylarından sonra açılan davalarda hâkimlik yapan Tümamiral Fahri Çoker’in arşivinde saklandı, ölümünden sonra yayımlanmak üzere Tarih Vakfı’na bağışlanmıştı. İlk kez 2005 yılında Toplumsal Tarih dergisinde yayımlanan bu fotoğraflar Beyoğlu’ndaki yağma hareketinin boyutunu gösteriyor. Bu yazıdaki fotoğraflar Bianet arşivinden alınmıştır.

6-7 Eylül Olayları Vikipedi makalesi Rum nüfusundaki değişikliklerden olayların mali boyutlarına, dönemin Adnan Menderes hükümetinin olaylarla ilişkisinden olayın muhtemel nedenlerine kadar pek çok bilgi içeriyor. Ayrıca Tarih Vakfı “6-7 Eylül 1955” 50 Yıl Sonra!.. başlığıyla konuyu yazmıştı. 53 yıl sonra bugün olayların anlam ve önemi Bianet’de yayınlanan “6-7 Eylül’ün Acısını Hiç Unutmadık” haberinde yazılıyor.

Dr. Dilek Güven’in 2005 yılında Radikal’de yayınlanan araştırması 6-7 Eylül olaylarını etnik homojenleşme ve milli ekonomi yaratma çabası bağlamında inceliyor.

• 6-7 Eylül Olayları (1)
• 6-7 Eylül Olayları (2)
• 6-7 Eylül Olayları (3)

Kim bu banka? Bu bir ortaklık: Vakıfbank ve Yapı Kredi Bankası. Bu ortaklığın ürünü olan Vakıfbank World adında bir kredi kartı kullanılacak Akbil yerine. Kim bu bankaların sahipleri? Vakıfbank çok ortaklı bir kurum, varlığının çoğu devletin yönettiği vakıflar fonundan oluşuyor. Yapı Kredi %80 Koç Finans’a ait. İsminden şaşırma olmasın, Koç Finans tamamen Koç Holding’e ait değil, sadece %50si. Diğer %50si Avrupa’lı finans devi UniCredit‘e ait. Yani %100 devlete ait Akbil’in yerine geçecek kredi kartı sisteminin bir kısım yüzdesi Yapı Kredi üzerinden UniCredit’e gidecek.

Post-modern özelleştirme

Modern özelleştirme basitçe bir devlet kurumunun bir özel şirkete satılmasıdır. Türkiye’de mesela petrol şirketleri bankalar böyle özelleştirilmiştir. Akbil’den kredi kartına geçiş devlet kurumlarının büyük bir satın alma yaşamadan özel şirketlerle derin organik ilişkiler kurmasıdır. Buna post-modern özelleştirme, veya Derin Devlet 2.0 diyebiliriz.

Borç vatandaşın kamçısıdır

“Borç yiğidin kamçısıdır” demek aldığın borçları ödediğin sürece varlığın kabul edilir demektir. Ödeyemiyorsan bir şey olmuyor, borcun şişiyor, şiştikçe arada bir haber veriliyor öde diye, ama öyle yoğun bir baskı yok, şişmeye devam ediyor, bir noktada tam balon patlamak üzereyken haciz geliyor, malların yoktan borca sayılıyor, geri kalanları da hapiste yatarak ödüyorsun. Borçlandığın kurum değil, o kurumun bağlı olduğu devletler üstü küresel finans sistemi seni suçlu ilan ediyor, adeta yargısız infaz ediliyorsun. Boynun bükük, borcunu ödememişsin, basit bir denklem, %100 suçlusun. Kendini savunamıyorsun. Borç alırken önüne koyulan yüz küsür sayfalık anlaşmayı okumamıştım diyemezsin. Zorla borç verildim diyemezsin. Belediye otobüslerimize kredi kartıyla binme zorunluluğu getirdi diyemezin. Sessizce artan komisyon oranlarının farkında değildim diyemezsin. Kredi kullanmaya başladığın andan itibaren, yani bu yeni kredi kartlı toplu taşıma sistemine göre otobüse bindiğin andan itibaren borçlusun.

Yukarıdaki diyagram dünyadaki tüm kredi borçlarının (kişisel ve kurumsal) nasıl giderek arttığını (1925-2005) ve son yıllarda geçmişe göre hiç görülmemiş bir artışta olduğunu gösteriyor. Tarihin en büyük borç balonu bu, patlar mı, ne zaman patlar bilemiyoruz, ama bu durum devletler üstü küresel finans sisteminin tarihte hiç olmadığı kadar anormal bir hal aldığını gösteriyor… belki de bundan kurtulmanın bir yolu daha da borçlanmak tüm vatandaşları da borçlandırmak ki balonun esas üfleyicileri rahatlasın.

Borçsuzlarla mücadele örgütü

Borcun yoksa zaten bu finans sistemine dahil değilsin. Ama bu devirde kredi kartı kullanmamak mümkün mü? Amerika’da mesela normal bir vatandaşın posta kutusuna sık sık “mükemmel şartlarda” “büyük fırsatlı” yeni kredi kartı formu gelir. Normalde kitap satın aldığımız şirketler veya günlük alışveriş yaptığımız marketler aynı zamanda kredi kartı da verir. Onlarınkini kullanırsan daha büyük avantajlar elde edersin…

Visa MasterCard gibi dev kredi kartı şirketleri tüketicilere mümkün olan her yerden kredi kartı vermeye çalışırlar çünkü bu kartlar sizi bu şirketlere borçlandırır ve bağımlı hale getirir. Bir iki şirket değil yerel veya küresel yüzlerce şirketler örgütü üzerinden bize ulaşmaya çalışırlar. Dolayısıyla toplu taşımada Akbil’den kredi kartına geçiş Visa Master Card gibi şirketlerin Türkiye vatandaşlarını kendilerine borçlu kılacak büyük bir adımdır.

İlgili Düğümküme yazıları

• Balonda Yaşamak: Kredi, Borç, ve Kriz
• Hey Corc Versene Borç

1 Mayıs olaylarını belgeleyen “İşgal İstanbul’u Mayıs 2008” fotoğraf sergisi , Çağdaş Hukukçular Derneği İstanbul Şubesi’nde yarın (28 Haziran) açılıyor.

27 foto muhabirinin katkısıyla oluşturulan sergide (bkz sergi daveti) ayrıca sinevizyon gösterimleri yapılacak. 1 Mayıs 2008′le ilgili belgesel bir video çalışma ve basında çıkan haberler de yer alacaktır.

“İşgal İstanbul’u Mayıs 2008″ Fotoğraf Sergisi

Açılış
2008 Haziran Cumartesi, saat 19:00

Adres
Asmalımescit Mah. Meşrutiyet Cd.
Ravanda İşmrk No:35(eski 85)
Kat 2/4 BEYOĞLU

* Fotoğraf: Ahmet Şık – İstanbul polisinin göstericileri dağıtmak için en sık kullandığı yöntem gaz bombası atmak oldu.

* Kaynak: MedyaKronik