Düğümküme » fotoğraf

Bu sabahtan itibaren Google haritada baktığınız yerleri artık sadece uzay fotoğrafından değil sokak hizasından da görebiliyorsunuz. Haritada bir yere tıkladığınızda (sadece belli şehirlerde) o yerin sokak hizasından çekilmiş fotoğrafı görülüyor. Üstelik bu tek bir statik fotoğraf değil, bakış açınızı 360 derece değiştirebiliyorsunuz ve bu fotoğraf üzerindeki oklara tıklayarak sokaklarda kamerayla dolaşıyorsunuz. Fazla lafa gerek yok yukardaki görselden anlaşılıyor olay, hemen buraya buraya ve buraya tıklayıp kendiniz oynamaya başlayın.

Peki nasıl oluyor bu iş?

Genelde Amerikan Ordusu ile çalışan Immersive Media şirketinin onbir lensli kamerası ile sadece şehirde araba ile dolaşarak yüksek çözünürlüklü videolar çekiliyor. Bu sinek gözü gibi kamera tekniği ile çekilen resimler sonra bir yazılımda birleştiriliyor ve içinde dolaşabileceğiniz hiper panaromik 3 boyutlu ortamlar yaratılıyor. Tabi çekimler bir GPS ile yer verisi kaydedilerek yapılmış. Google Immersive Media’dan satın aldığı bu GPSli görüntüleri bir veritabanından XML ile Flash içine okuyor. Bir de oklarla ilerlemeyi ve tabi yer verilerini (“geo tag”) eklemiş. Fotoğraflara tıklayıp odaklandığınızda tabelaları okuyabiliyor insanları suratlarına kadar detaylı görebiliyorsunuz.
Microsoft da Sanal Dünya adındaki yeni ürünüyle 3 boyutlu foto-gerçekçi haritalar treninde. Bir de yeni bir şirket EveryScape 360 derece panaromik görüntülü harita olayına girmiş. Haritalara geçekçilik ekleme yarışı giderek şiddetleniyor. Sonunda simülasyon dünya SecondLife ile bu haritalar arasında fark kalmayacak.

Başka bildiğiniz karşılaştığınız yeni nesil haritalar varsa yorum yazarak ekleyin, bilelim tartışalım.

EK: Google Harita “Platform” Oluyor

Google az önce Mapplets diye bir şey çıkardığını açıkladı. Kullanıcılar kendileri haritaya gömülü uygulamalar geliştirebiliyorlar. Daha önce myMaps ile istediğiniz gibi harita üzerinde çizim yapıp kaydedebiliyordunuz, şimdi Mapplets ile kendi harita-yazılımlarınızı geliştirebilirsiniz, yani Google Harita artık sadece bir harita uygulaması değil bir harita platformu oldu. Google yeni nesil haritalar yarışında bu web2.0 tarzı hareketle –kullanıcıları yazılıma dahil ederek– bir adım önce geçmiş oluyor.

• Hazır Mappletleri denemek için: Mapplet deposu
• Kendi Mappletlerinizi geliştirmek için: Mapplet API Dökümantasyonu

Google ayrıca KML ve ATOM protokollerine Mapplet yazar bilgisi ekleyeceğini belirtiyor. Bu da platform olmak için çok önemli bir adım.

Herşey değişiyor… fotoğraf çekmek, işlemek, paylaşmak, saklamak ve hatta poz vermek. Şimdi Hepimiz Fotoğrafçıyız Lozan Fotoğraf Müzesinde gerçekleşen bir yuvarlak masa toplantısı. Telefonların kamera, yazıcıların fotoğraf stüdyoları, galeri duvarlarındaki fotoğraf baskılarının yüksek çözünürlüklü ekranlar olduğu bir dönemdeyiz. Dahası bir fotoğrafın milyonlarca insana ulaşması bilgisayarda bir kaç tıkla oluyor. Şimdi Hepimiz Fotoğrafçıyız toplantısında böyle nereye gittiğimiz tartışıldı.

Cep telefonu görselliği, dijital kameralar, Flickr gibi fotoğraf paylaşım siteleri, bloglar, vatandaş gazeteciliği gibi amatör fotoğraf etkinliğini oluşturan öğeler tekno-kültürel yaşamın manifestoları haline geliyor. Bizce bu durumun üç etkisi var:

1. Estetik: Bir yanda amatör ile profesyonel çizgisi kaybolurken diğer yanda kaliteli/iyi kalitesiz/kötü ayrımı bulanıklaşıyor.
2. Yararlılık: Fotoğraf miktarı tarihte hiç olmadığı hızda arttığından fotoğrafın geçerli mesaj verme etkisi giderek azalıyor.
3. Ekonomik: Internet ve yeni üretim araçlarının erişebilir kılınması ile tüketici üreticiymiş gibi hissetmeye başlıyor.

Sinema dilinde hikaye anlatımının temel tekniği montajlama bilgisayar programı tarafından kontrol edildiğinde ortaya yeni bir görsel biçim çıkıyor. Bu biçimleri farklı derinliklerde şu iki kişinin işinde görüyoruz: David Crawford ve Lev Manovich.

Bu alanda David Crawford seri olarak çektiği fotografları programlayarak montajlıyor ve fotoğraf video arası animatik fotoğraf üretiyor. Genelde farklı dünya şehirlerinde metrolarda çektigi fotoğraflar insan hareketlerini ve mimiklerini yakalayan animasyonlara dönüşüyor. Montaj programı fotogafları arka arkaya değil rastgele sırayla göstererek (“non-linear”) farklı örüntüler ortaya koyuyor.

Stop Motion Series, David Crawford

Bir başka çalışma Lev Manovich’in “Soft Cinema” adında yürüttüğü “Algorithmic Cinema”, “Macro-cinema”, “Multimedia Cinema”, ve “Database Cinema” baslikli konulari araştıran projesi. Bu projede sinemanin öğeleri bir kurallar sistemi ve bir programlama dili kullanilarak bir araya getiriliyor. Veritabanına yeni temsiliyet biçimi olarak yaklasiliyor. Manovich yeni sinemayi oluşturan öğeleri şu şekilde tanımlıyor:

Sinema = video + dijiital gorsel işleme + dijital boyama + komposizyon + 2 boyutlu animasyon + 3 boyutlu animasyon + harita + şema(diyagram)

Soft Cinema, Lev Manovich