Düğümküme

Ben Düğümküme’de bu yazıyı yazıyorum, Dara Openstudio’da çizim yapıyor, Ali email yazıyor, Engin toplantıda, Gökhan tafikte, Burcu bir kafede arkadaşını bekliyor.

Son zamanlarda popüler olmaya başlayan Twitter.com arkadaşlarınıza şu anda ne yaptığınızı haber vermenizi sağlıyor. Diğer bir değişle bir defa kısa mesaj atıyorsunuz herkes bir şekilde alıyor. Mesaj atma SMS, IM, veya Twitter web arayüzünden yapılıyor. Okumalar da aynı kanallardan tercihinize göre size geliyor. Yani farklı medyumlar kullansanız da Twitter arkadaşlarınızla aranızda toplu kısa mesaj trafiğini yönetiyor. Tabiiki web2.0 kurallarına göre bütün bu etkinlikler kayıt ediliyor.

İlk başta niye şu anda naptığımı arkadaşlarıma yazıyım ki diyorsunuz. Sonra bir gün bir arkadaşınız sizi Twitter’a davet ediyor, siz de RSS okuyucunuzdan arkadaşınıza bağlanıyorsunuz. Binlerce haber arasında bir de arkadaşınızın şu anda dünyanın öbür ucunda veya yan sınıfta ne yaptığını okuyorsunuz. Üstelik bir de yeni çıkan twittervision harita karıştırması (mash-up) ile daha da çoşuyorsunuz. Orkut, Sosyomat, Yonja, Meqan gibi sosyal ağ servisleri genelde böyle büyüyor. İlk başta hmm ilginç deyip geçiyorsunuz sonra arkadaşlarınız karışınca çığ gibi büyüyor o servisle harcanan zamanlar.

Twittervision bir orda bir burda pop eden kısa mesajları harita üzerinde gösteriyor animasyon olarak.

Zamanla arkadaşlarınız arasındaki ilişkilerden para kazanmaya başlıyor bu sosyal servisler. Reklam alıyorlar. Midenizde hafif bir ekşime hissetmeye başlıyorsunuz. Onlar size bu servisi sağladıklarını karşılığında bunu işletmek için para lazım olduğunu söylüyorlar, eğer sorarsanız. Siz de peki diyorsunuz, doğru tam da arkadaşlarımla aramdaki ilişkilerin değeri kadar para kazanıyorlar. Kafaya takmadan devam profil sayfasına yeni bir takım özel bilgiler eklemeye…

Bir gün bir arkadaşınız intahar ediyor ortamdan. Yani profilini siliyor. Sonra tadı kaçıyor muhabbetin, sonra bir başkası daha, siz de uzaklaşıyorsunuz. Güzel bir partiydi, heran takılmadım ama 40 gün 40 gece sürdü. Yakında başka bir sosyal serviste tekrar görüşürüz.

Sosyal ilişkilerin ölçülebildiği sayısal ortamlar, manevi emeğin en çok sömürüldüğü ortamlardır. Kapitalist sistemde bu yeni değil tabii ki ancak geçmişe göre çok daha derinden ve şekerli yapıldığına dikkat edin.

Related posts:

1. Amnesty International: "Burada olmuyor ama şu anda oluyor"
2. Günlük Hayatta Kullandığımız Ürünler Nasıl Yapılıyor?
3. Nereye bakıyorsun?
4. Ses Sentezleme ve Tanıma Teknolojisi ile Neler Yapılabilir?
5. BBC "Vatandaş Gazetecileri"ne ödeme yapıyor

Etiketler

Yorum Yaz | Trackback | | Yorum RSS