Bir altyapı, asıl ürüne prototiplik yapacak şekilde de kullanılabilir. Basitçe bir örnek, karmaşık bir site tasarımı için pasif HTML sayfalar kullanılarak prototip geliştirilir. Final fazlarda PHP, ROR, ColdFusion, Java, Asp ile çalıştırılır. Elimizde hem çalışan bir ilkörnek olur, hem de bu ilk süreç içerisinde değişiklikleri çok rahat uygulayabiliriz.

Engin’in notlarından yola çıkayım, mesela aslında Symbian üzerinde çalışacak muhtemel Java uygulamasını Adobe Flash ile canlandırıp sunabiliriz.

Gerçekten çalışması gerekmiyor. Kullanıcının alışık olduğu nesnelerle (loading animasyonlar butonlar vb) bezenmiş bir tanıtım epey iş görecektir. İşi sunduğumuz tarafta “hmm, anladım” etkisi uyandıracaktır. İşi teslim alacak arkadaşlara bu demonun son görüntü ve fonksiyonları yansıtmadığının belirtilmesi yerinde olur.

Azcık da estetik unsurlar içerdi mi tamamdır. Hibrid tasarımcıların elinden zaten doğal olarak estetik çözümler çıkar, geliştiriciler de bu konuda grafik tasarımcılardan destek alabilir, sunumlarını daha albenili hale getirebilirler.

Bir yöntem de, benzeri uygulamaların ekran görüntülerini keserek kullanmaktır. Bu da çok faydalı bir anlatım tarzı, grafiğine inciğine boncuğuna vakit harcamaktansa, tanıdık simgelerle (posta ikonunu gözünüz bir yerlerden ısırdı mı?) kolayca sonuca varılabilir.

Tüm bu çalışmalardan önce, ben de kağıt üzerinde çizerek düşünürüm.

Genelde bir kağıda yemek tarifesi gibi yazı yazarak ve resimler çizerek başlıyorum programlamaya. Önce modelleri çiziyorum sonra arasındaki ilişkileri. Sanırım prototip süreci böyle başlıyor yazılım için.

Bu işlem yazma işini yazılım dışında da uygulamaya başladım. Yaptığım bir tipografik çalışmada elle çizdiğim fontları nasıl çizmem gerektiğini yazmıştım tarife olarak. Yani kendimi bilgisayar gibi kabul edip komutlar verdim ve bunlara uyarak elle harfler çizdim.

İster online proje yönetim sistemi geliştirin ister dinamik grafikler programlayın yazılım geliştirmek genelde çok karmaşık bir süreç. Bu durumda yazılım geliştirmeye en basit ve bariz olan fonksiyonlardan başlayıp karmaşaya adım adım ilerlemek oldukça işe yarıyor. Bu ilerleme sırasında küçük yani yutulabilir adımlarla yürümek çok önemli, çünkü karmaşıklık arttıkça program içinden çıkılmaz bir hal alacaktır. Ben genelde işi şu adımlara, yani sürümlere (“version”) bölüyorum:

Alfa Sürüm – Sadece bariz fonksiyonların olduğu, kaba, bize sadece nasıl bir şey olacağı hakkında fikir veren sürüm.

Beta Sürüm – Amaçlanan bütün fonksiyonların çalıştığı ama hala düzenlenmesi gereken sürüm.

Sürüm 1.0 – Tümüyle tamamlanmış yazılım. Tüm fonksiyonlar ve arzulanan davranışlar çalışıyor.

Sürüm 1.1 – Geliştirme boyunca öğrenilen, farkedilen davranışların eklendiği daha cilalı arıtılmış sürüm.