08.06.2007

Hedef "Iraklı Vurmak"

Iraklı sanatçı Wafaa Bilal Chicago’da bir galeride Internet üzerinden kendini vurdurttu. Mayıs ayı boyunca Bilal’in web sitesinden tüm internetin kullanımına açık web kameralı bir silahla Bilal’e ateş edebiliyordunuz. Bilal bir ay boyunca silahın menzilinde bir odada yaşadı ve hemen her dakika üzerine boya ateş edildi.

wafaabilal-0.jpg
Web kameralı silahın hedef görüntüsü.

wafaabilal-1.jpg
Bilal’in video günlüğünden görüntüler.

Aynı zamanda web sayfasındaki ateş etme alanında bulunan chat arayüzünden Bilal ile konuşulabiliyordu. Duyan geldi, önce bir iki el ateş etti, sonra ya not bıraktı ya çekip gitti. Bilal içerden dünyaya yayınladığı video blogunda diyalog aradığını söylüyordu arkadan Internet-tetiklemeli silahın sesi gelirken. Bilal bu menzilde yaptığı yaşama performansında

  1. gerçek ile sanal ilişkisini sorguladı,
  2. sanat izleyicisini aktif olarak performansa katmış oldu,
  3. ve çoğunluğa normalmiş gibi gelen Irak’da yaşanan gerçekliğe işaret etti.

Bilal’in bir ay boyunca bu savaş odasında tuttuğu video günlükleri YouTube’da izleyebilirsiniz.

Gerçekliğin İçinde Gerçek

apache-helikopter-iraq-1.jpg
Apache Helikopteri’nin gözünden takip edilip vurulanlar.

Chicago Flatfile Galerisi‘nde yapılan bu performans arka bilincimde Internet’te dolaşırken karşıma gerçeklik içinde gerçekler çıktı. Amerikan Ordusu’nun Apache helikopterlerinden Iraklıları vurma görüntülerini buldum. Bu videolarda yerde bulunan insanların sıcaklık ölçer kameralarla helikopterden tespit edilişini görüyorsunuz. Apache helikopterlerinden ağır silahlarla ateş edilerek insanlar parça parça ediliyor (Bu videoları küçüklere göstermeyin).

Bilal’in kendini Internet üzerinden vurdurma performansında olanlar ile Apache helikopterlerinin Iraklıları vurma görüntüleri birbirine karıştı, ortaya çıkan gerçekler midemi bulandırdı. Bu görüntüleri izlediğinizde şunu hatırlayın: merkezden-kitleye medyanın (tv, gazete, dergi) Irak istilası hakkında anlattığı hikayeler ve ülke başkanlarının genellemeci açıklamaları gerçek değil, sadece icat edilmiş gerçeklik.

apache-helikopter-irak-0.jpg
Apache Helikopterinden hedeflenip vurulan insanlar.

Etiketler

, , , , , , , , , , , , , ,

Geri beslemeler (Trackback)

Trackback Adresi
  1. düğümküme: Hedef "Iraklı Vurmak" » Ogo
  2. düğümküme » Blog Archive » Amerika’da Tasarlanmış Bağdat
  3. düğümküme » Zombi Performanslar
  4. düğümküme » 2007 Düğümküme Başlıkları

4 Yorum

  1. ali

    burada sanaldan gerçeğe bağlantı dediğimiz şeyin “gerçek dünya” ucunun paintball silahından çıkan boya olması da ilginç bir ayrıntı.. bilgisayar yoluyla tamamen sembollerle dolu bir ortamda basılan tetik, oyuncak ama fiziksel bir silahın gerçekten ateşlenmesine neden olurken ortada hiçbir gerçeklik yok aslında; değişik soyutlama katmanları var sadece.. ister istemez 1971′de chris burden‘ın kendini tüfekle kolundan vurdurduğu “shoot” performansıyla karşılaştırasım geldi, burden’ınki her ne kadar işin daha çok kişisel deneyim kısmına yoğunlaşan bir performans idiyse de o sıralarda da vietnam savaşı devam ediyordu.. bilal’in yerinde 70′lerin bir sanatçısı olsa belki de kurşun geçirmez yelek giyip gerçek silahla yapardı bu performansı..:)

  2. arikan

    Ali sağol bağlantı için. Chris Burden’ın kendini vurdurma performansı “gerçekten” de gerçek olmasıyla oldukça cesur bir iş.

    Geçmişle bugün arasında ilginç iki fark var:

    1. Bugün yapılan bir sanat işi hakkında çok fazla belge üretilebiliyor. Dijital fotoğraf (bkz Şimdi Hepimiz Fotoğrafçıyız), video, canlı web kamera, blog yazısı, email listelerinde tartışmalar derken yığınla yüksek kalite belge üretiliyor.

    2. Bu belgeler çok çabuk dağıtılıyor. YouTube videoları, Flickr resim galerileri, blog yazıları, email listeleri filan derken iş bir anda ağda virüs gibi milyonlarca insana ulaşıyor.

    Bu iki nokta beraber gerçeklik algımızı etkiliyor ve kökünden değiştiriyor bence.

  3. ali

    katılıyorum; gerçeklik algımızı değiştiren etkenlere, reprodüksiyonun ve bilgi aktarımının alıp başını gitmesinin yanına, uzaktan bilgi edinme alışkanlıklarımızın artması ile telepistemolojik soruların daha sık karşımıza çıkması eklenebilir.

  4. Boran Guney

    Bu yazi beni de dusundurdu. Aslinda dusundurmekten ote paranoyalara gark etti. Soyle ki; korkarim gelecekte maruz kalacagimiz teknolojiler, simulasyon ve gerceklik arasindaki ayrimi iyice ortadan kaldiracak. Mesela Wafaa Bilal’e dogrultulan internet gudumlu paintball tabancasinin bir adim otesi, simdiden muazzam yayginliga ulasan massive role playing ve robotik teknolojilerinin hibridizasyonu neticesinde, bir takim liseli ergenlerin okul stresini atmak icin, mureffeh ulkelerindeki rahat koltuklarindan bir-iki gercek irakli vurmalarini saglayan sivil tele-askeri harekat sistemleri olabilir.

    Milyonlarca sivilin world of warcraft, second life ya da benzerlerini oynayarak deneyimledigi yabancilastirici sanallik hissi -ornegin dusman kafasina sikilan bir kursunun ahlaki ve gercek sonuclarindan (fiskiran insan kani, merhamet yakarislari vs.) kacinilabilmesi durumu-, askerlerin ozellikle sahip olmasi istenen bir ozellik. Sikintidan lise ve universitelerde arkadaslarini kursuna dizen ergenler için de enerjilerini “dogru” amaclara kanalize etmenin ekonomik bir yolu.

    Benim merak ettigim, ortada un, yag ve seker varken bu helvanin ne zaman yapilacagi…

Yorum Yaz