21.04.2008

Demo Kültürü ve Plazma

2003 yılında Kiasma‘da demoskene.katastro.fi isimli bir sergide Commodore 64′ler, Amiga’lar, Atari’ler ve PDA’ler üzerinde çeşit çeşit demonun sergilendiğini görünce oldukça şaşırmıştım. 1980 ve 90′ların donanımlarıyla yapılmış bu demo ve intro’lar, sadece günümüzün medya sanatının şekillenmesinde etkili olmakla kalmamış, aynı zamanda da bugünün bilişim endüstrisindeki birçok insanın da yetişmesini sağlayan kültürel bir fenomen haline gelmişti. Yakın zamanda da öğrendim ki demoscene alt kültürü bugün de Breakpoint ve Assembly gibi dev parti organizasyonlarını düzenli olarak sürdürebilecek kadar yaygın. Bu çevrenin Türkiye’deki durumunu merak edenlerin demoscene kültürünün yanısıra yazılım, donanım ve sanatsal konulara da eğilen “Amatör Bilgisayar Kültürü Dergisi” Plazma’dan bilgi edinmeleri mümkün: http://www.plazma-dergi.org

Etiketler

, , , ,

3 Yorum

  1. arikan

    Demo Kültürü ve Plazma başlığını görünce aklıma ilk lüks Samsung Plazma Ekranlar üzerinde düşük çözünürlüklü Atari oyunları görmek geldi. Böyle gösteri var mı bilmiyorum ama olsa buna tekno-kitsch mi deriz?

  2. ali

    =)
    buna benzer durumlarda olumsuzlamak istersek “kitsch”, onaylamak istersek de “bağlamından çıkarılıp yeni bir anlam kazandırılmış iş” diyebiliriz ;-)

  3. arikan

    Kitsch deyince ilk bakışta televizyonun üstüne koyulan dantelli örtüyü anlıyoruz.
    http://en.wikipedia.org/wiki/Kitsch

    Bu modernizm ürünü terim Adorno ve Greenberg’in yazılarında avant-garde’in tersi olarak konumlandırılıp sonra, post-modernizm’de yüksek-kitsch denilen sanat işleriyle defalarca yıkıldı. Böyle tabiiki dolu örnek var. Bunun internet sanatlarındaki bir örneği mesela Olia Lialina’nın toplayıp yeniden “compose” ettiği yanarlı dönerli GIF animasyonlar.

    Postmodern yüksek-kitsch işlerin yaptığı tabii ki dediğin gibi “bağlamından çıkarıp yeni bir anlam kazandırmak“. Ancak bağlamından çıkarabilmek için bağlamı bilmek ve sezebilmek gerekli.

    Tekno-kültürel üretimi düşündüğümde “modernizm anlamıyla kitsch” yeniden, tekno-kitsch olarak mı ortaya çıktı diye soruyorum zaman zaman. Çünkü teknoloji bilgisizliği sadece teknik bir bilgisizlik değil aynı zamanda yarattığı zamanın ruhunu sezimleyememek. Teknoloji bilmek aynı zamanda bununla yıkanmış kültürü ve dolayısıyla tadlarını da sezmemizi sağlıyor. Bu ortamı sezinleyemiyince de tekno-kitsch üretimi ortaya çıkabiliyor.

Yorum Yaz