Düğümküme » Ali Miharbi http://www.alimiharbi.com/

Yeni malzemeler günümüz sanatının en büyük sıkıntılarından birisi. Bazı sanatçılar yeni malzemeleri yeni fikirler ile karıştırıyorlar. Sanatı süs püs içinde yuvarlanırken görmekten beter bir şey yok. Bu malzemelerin cazibesine katılan sanatçıların çoğunluğu genellikle malzemeleri hakkıyla kullanabilecek bilinçten de yoksunlar. Yeni malzemeleri kullanıp sanat eserine çevirebilmek için gerçekten iyi bir sanatçı olmak gerekiyor. Buradaki tehlike, kanımca, malzemelerin fizikselliğinin eserin fikri haline gelecek denli öne çıkması.

Sol LeWitt, 1967, Kavramsal Sanat Üzerine Paragraflar

Yeni teknolojik ürün/araç/yöntemlerin sanatsal üretimde kullanılmasının birçok zaman sorunlu olduğunu düşündüğümüzde bugün de güncelliğini koruduğunu düşündüğüm fikirler.

Google Kendi Kendini Yiyecek (“GWEI – Google will eat itself“), 2005, Hans Bernhard & Alessandro Ludovico. Saklı ağlar yoluyla sunulan Google reklamlarından kazanılan paranın otomatik olarak Google’ın hisselerini azar azar satın aldığı sistem.

McService, 2003, SWAMP. Sanatçıların arabayla aynı McDonalds’tan her turda bir yiyecek alıp arabada yedikten sonra tura devam ettikleri, 5 saatlik döngü ve 200 dolarlık tüketim sonunda polisin gelip artık durmalarını söylemesi ile sonlanan performans.

Video sanatını harekete geçiren, ilk dönem video sanatçılarını birleştiren ortak nokta, televizyon eleştirisi idi. 1967′de Sony Portapak‘ın piyasaya çıkması ile artık herkesin TV setlerinde kendi kaydettikleri görüntüleri izleyip gösterebiliyor olması, TV’nin demokratikleşmesi ve kurumsal otoritesinin zayıflatılması yönünde bir umut yaratmıştı. Zamanla bu eleştirinin televizyonun kendisi tarafından benimsenmesi, televizyona referans veren televizyon programlarının yaygınlaşmasının da etkisiyle video sanatçılarının kullandığı yöntemler ve kendi kendine atıf stratejisi etkisini yitirmiş, medya sanatı doğrudan TV eleştirisinden çok TV kültürü ile bağlantılı konulara yönelmişti.

30 yıl sonra İnternet, ilk dönemlerinde merkezi iletişimin parçalanması, imgelerin kolayca oluşturulması, kopyalanarak iletilmesi ve etkileşimlerin esnek hale gelmesi sanatçıların ilham kaynağı olurken, aynı zamanda önceki ortamların başına gelen ticarileşme ve merkezileşme eğilimi ile tedirginlik yaratıyordu. İnternet sanatının ortaya çıkmasından olgunluğa ulaşması arasında geçen zaman video sanatına göre çok daha kısa sürdü.

Bu yazının geri kalanını okuyun »

Politik ideolojiler, dini inançlar, kültler, popüler kültür, konuşma dili, sosyal eğilimler, moda, yeni teknolojik ürünler gibi birçok olgunun çıktığı veya değişikliğe uğradığı andan itibaren toplumda yayılması sık sık hastalıkların yayılmasına benzetilir. Bilgisayar ağlarında da virüs ve solucan (worm) tabirleri biyolojik analojiden yola çıkar. Ancak bu analojiler tamamıyla paralellik göstermedikleri için bazen yanıltıcı olabiliyor, o yüzden bu farklılıklara kısaca değinmek istedim. Sosyal yenilikler ile hastalıkların yayılması ilk başta basitçe ağ üzerinde yayılmadan ibaret görünse de aslında işin içine insan psikolojisi girdiği için oldukça farklı dinamiklere sahip.

Hastalıklarda, hastalığı taşıyan biri ile her temasa geçiş, önceki temaslardan bağımsız olarak, değişmeyen bir bulaşma olasılığına sahip. Matematiksel olarak ifade edersek, taşıyıcı ile her karşılaşma bağımsız bir olay; her temas ayrı bir zar atışı gibi. Taşıyıcı ile temas sayısı arttıkça hastalığın bulaşma olasılığı %100′e yaklaşıyor. Hastalığın bulaşma olasığının enfeksiyon ile temas sayısı arasındaki ilişkiyi gösteren grafik şöyle:

Bu yazının geri kalanını okuyun »

Sanatçılar daha WWW’in ilk yıllarında web sitelerinin kodlarını veya görünümlerini dönüştüren ve Web’de değişik bir gezinme deneyimi yaratan yazılımlar tasarlayıp bunları birer ifade aracı olarak kullanmaya başlamışlardı. Tarayıcı sanatı (browser art) olarak anılan, sanat kurumlarınca genelde yazılım sanatı, ağ sanatı gibi kategorilerin altında yer verilen, 2000′li yılların başından sonra yavaş yavaş unutulmaya başlayan bu ifade biçimi son yıllarda kendini Firefox eklentileri olarak tekrardan göstermeye başladı.

I/O/D, "Web Stalker"

Bu yazının geri kalanını okuyun »

Geçen gün Michael Mandiberg, Tiananmen Meydanı’nda 1989′da yapılan, 4 Haziran Olayı olarak da bilinen olaylı protesto gösterilerin 20. yılı anısına, dört yıl önce gerçekleştirdiği bir projenin detaylarını yayımladı. Hem genel olarak kopyalarla ilgilenmesi nedeniyle, hem de dünyada Çin dışında çok iyi tanınan, İnternet’te dolaşan çeşitli varyasyonları (1, 2, 3, 4) ile popülerliğini kaybetmeyen ancak Çin’de hem geleneksel medya hem de Google gibi şirketlerin de katkıda bulunduğu İnternet sansürü nedeniyle fazla bilinmeyen ve yayımlanması yasak olan bir fotoğrafın kopyasını Çin’deki kopya resim ve reprodüksiyon atölyelerinde yaptırıp yaptıramayacağına dair bir deney yapma motivasyonu ile bu tarihsel olayın anısını tekrar canlandırdı. Her bir resim, şirketler ile yapılan yazışmalardan yapılan alıntılar ile adlandırılmış.

Tiananmen Meydanı: Adam ve beyaz lamba resmedilecek mi, edilmeyecek mi?

Bu yazının geri kalanını okuyun »

Amber’09 “Siborg(laştıramadıklarımızdan mısınız?)” teması çerçevesinde, etkileşimli yerleştirmeler için açtığı çağrıya beden, beden uzantıları, yapay hayatlar, robotlar gibi geniş bir alana yayılan işler için başvurularınızı bekliyor.

Bu yazının geri kalanını okuyun »

Son zamanlarda ifade özgürlüğü denince çoğumuzun aklına, özellikle YouTube ve erişime kapatılan siteler nedeniyle devlet baskısıyla yapılan ideolojik sansür geliyor. Bunun yanında, her ne kadar iç içe geçebilseler de, sansürün başka bir biçimi diyebileceğimiz, ideoloji değil ekonomi tabanlı, dünyada giderek sıkılaşan ve teknoloji yoluyla koruma altına alınmaya çalışılan, telif hakları ile yasallaşan kısıtlamalara karşı tepkiler de artıyor. İtalya’da başlayan ve uluslararası bir yarışmaya dönüşen RomaEuropa Fake Factory de bu tepkilerden birisi. Duyuruları aşağıda.

Bu yazının geri kalanını okuyun »

Ticari olmayan bir web sitesi, eleştirdiği kuruluşun tescillenmiş ismini, kendi alan ismi içinde kullanabilir mi? “Özgür Ansiklopedi” Wikipedia‘yı işleten Wikimedia Foundation‘a göre bu, adil kullanıma girmiyor ve bu şekilde alınmış olan alan isimlerinin kendilerine devredilmesi gerekiyor. Geçtiğimiz Mart ayında sanatçı ikilisi Scott Kildall ve Nathaniel Stern, wikipediaart.org isimli siteleri nedeniyle Wikimedia avukatlarından bir mesaj aldılar ve o günden beri süren anlaşmazlık henüz çözülmüş değil.

Bu yazının geri kalanını okuyun »