30-31 Ekim’de Sabancı Üniversitesi’nde İşlemsel Tasarım Workshop‘u yapıyoruz. 1050 no’lu Sayısal Resim İşleme laboratuvarında yapılan workshop’da tasarım ve sanat öğrencileri dinamik görseller bağlamında programlamanın temellerini çalışıyorlar.
LikeBetter servisi kullanıcıların fotoğraflara olan tepkisine göre kişilikleri hakkında tahminlerde bulunuyor. Size iki fotoğraf gösteriliyor, birini seçerek ilerlediğiniz bir test yapıyorsunuz ve bir sure sonra köşede bir beyin ikonu yanıp sönmeye başlıyor, ona tıkladığınızda hakkınızda yapılan tahminlere evet/hayır cevaplar verip sonuçları profilinize kaydediyorsunuz. Fotoğraflara olan tepkiniz biriktiriliyor ve bir resim işleme algoritması daha akıllı hale geliyor. Gösterilen fotoğraflar genelde iki karşıt durum belirtiyor. Film kültüründen bildiğimiz “binary opposition” (e.g., doğuXbatı, kadınXerkek, teknolojikXdoğal) sözde kişiliği belirlemede kullanılıyor. Bu karşıtlıklarla beslenmiş yılların hollywood izleyicilerini anlamak çok da zor olmasa gerek…
Yeni startup Pairwise tarafından geliştirilen bu ürüne, Paul Graham’in Y Combinator yatırım şirketi destek olmuş. Bu çok da dahi bir iş fikri değil: bir yanda gazetelerin haftasonu kelebek eklerinde verilen burç fal bulmaca benzeri bir şeyle ugraşıyorsunuz, diğer yanda yapay bir zekayı besliyorsunuz. Kalabalık aklını sömürmek giderek arama motorlarını aşıyor, şu anda cilalı oyunlar gorünümünde daha direk olarak mikro iş gücümüz somürülüyor.
Bu biçim resimler hakkında meta-veri toplayarak akıllı resim işleme sistemleri geliştirmeye örnekler daha önce Luis von Ahn‘in Peekaboom ve ESP oyunlarında ve iki gün önce burada bahsettiğimiz retrievr arama motorunda görülmüştü.
Amerika’da Sun şirketi veri merkezlerini her an taşınmaya hazır şekilde konteynırlara yerleştiriyor. Project Blackbox denilen bu küresel++ projesi hem dijital hem de fiziksel olarak verilerin taşınmasına olanak veriyor…
Sanat kolektifi Etoy da konteynır içine kurdukları ofislerini dünyada nereye giderlerse oraya taşıyorlar.
Mimarlık şirketi LO-TEK de yaptıkları tasarımlarda ağır endüstri ürünlerini malzeme olarak kullanıyorlar ve konteynırlar en çok kullandıkları malzemeler arasında geliyor.
“Elma” yazıp elma resimleri aramak bugünün arama motorlarında en yaygın kullanılan resim arama biçimi. Resim aramak için metinsel sorgu yerine görsel bir sorgu ile arama yapmak pek çok zamandır araştırılan bir konu. Avusturya’lı şirket Systemone’in geliştirdiği ile çizim yaparak resim aranabiliyor. Mesela kırmızı elmaya benzer bir şekil çizdip sorgu yaptığınızda içinde kırmızı elma, domates, veya çilek olan resimler bulabiliyorsunuz. Ayrıca diğer kişilerin yaptığı skeçleri de arama sorgusu olarak kullanabiliyorsunuz.
Amerika’da iş ve finans gazetlerinden Wall Street Journal’da da haber edilen retrievr Flickr veritabanında milyonlarca kişinin yüklediği resimleri arıyor ve muhtemelen yakında Yahoo tarafından satın alınıp Flickr’da bir özellik olacak. 1999-2000 yılında Stanford Üniversitesi’nde gerçekleştirilen SIMPLIcity projesi resim tanıma üzerine geliştirilen algoritmalar yanında benzer bir arama motoru da sağlıyordu.
Bir zamanlar lab ortamında bilim araştırması olarak yapılan resim işleme teknikleri, labden çıkıp sanatçılar ve tasarımcılar tarafından kullanılmaya başladıktan sonra, bugünlerde internette tüketicilerin kullanabileceği “normal” bir işleme dönüşüyor.
Teknoloji ve dijital kültür odaklı konferansların, sergilerin, partilerin, ve workshopların bir arada icra edildiği ArtFutura festivalinde bu yılki tema Veri Estetiği. 26-29 Ekim’de İspanya’nin 10 ayrı şehrinde yapılacak festivalde sayısal sanat, etkileşim tasarımı, bilgisayar animasyonları ve oyunları alanında işler yeralacak.
26 Mart-1 Nisan Helsinki’de yapılacak Pixelache festivaline şu anda bitmiş projeler veya konseptler/prototipler ile katılabilirsiniz. Sanatçılardan aktivistlere, hakerlardan mimarlara, mühendislerden VJ’lere her kesimden projeler kabul ediliyor. Festivale seçilmiş 2005 işleri ve 2006 işlerinin videolarını görebilirsiniz. Pixelache jurisi bu yıl özellikle şu temalarda işlerle ilgileniyor:
Son başvuru: 30 Kasım 2006
Japon telekom şirketi DoCoMo “Çevresel Zeka için Kamusal Alan” temalı bir tasarım yarışması açtı. Kamusal alanda çevresel zeka nedir diye düşündüğümüzde otobüs durağı, reklam panoları, parklar, oturma bankları, sokak aydınlatması, metro girişi, trafik ışıkları gibi herkesin ortak kullandığı alanların veya nesnelerin içine küçük bilgisayarlar koyulabileceğini düşünebiliriz. Kablosuz internet, heryerde çeken cep telefonları, ve her an fotoğraf çekebileceğimiz ufak kameralar da bu çevrenin içinde tabii.
Bu yarışma için düşündüğünüzde reklam panolarına sensor koysak, otobüs duraklarına internet bağlasak, trafik ışıklarını SMSle kontrol etsek vb. fikirleriniz olabilir. Böyle fikirler için nasıl bir çevre düzenlenebilieceğini projelendirip Japonya’daki bu yarışmaya katılabilirsiniz.
Son başvuru: 8 Aralık 2006, Katılma şartları ve Katılma Formu
Jack Burnham 60larda ve 70lerde sanat ortaminda (amerika) etkili olmus bir sanat elestirmeni, sanatci ve kurator . Yale Sanat Okulunda lisans ve yuksek lisansini tamamladiktan sonra Gyorgy Kepes tarafindan kurulan MIT Ileri Gorsel Arastirmalar Merkezinde calismalarini surduruyor. Burnham’i Dugumkume’ye eklemek istememin asil nedeni “Systems Aesthetics” kavramini sanat dunyasina sokan ilk kisi olmasi…
“Sanat nesnesine duyulan kulturel saplanti gittikce kaybolmakta ve yerini “sistem bilinci” ne birakmaktadir.Malzemenin dogrudan islenmesine duyulan ilgi, aslinda enerji ve bilginin duzenlenmesine duyulan ilgiye donusmektedir…”
60lar 70ler 80ler hatta 90lar , bilgi teknolojilerinin gundelik hayata ve haliyle populer kulture henuz nufuz etmedigi donemlerdi. Haliyle sanat ve teknolojinin kesisiminde yer almak hem sanatcilar hem de muhendisler icin “avantgarde” bir tutumdu. Sanat dunyasi(yani birtakim elestirmenler) resim ve heykel gibi geleneksel formlarin disina cikan isleri degerlendirirken belli olumlu yada olumsuz belli onyargilarindan kurtulamamisti. Jack Burnham gunumuz medya sanatcilari arasinda bile pek bilinmemesine ragmen, doneminin otesinde bir ongoruyle konuya yaklasan nadir bulunan insanlardan(kendisi 60larda buyuk ses getiren “Software” sergisinin kuratoru).Buradan kendisiyle ilgili daha detayli bilgilere ve linklere, buradan da “Systems Esthetics” adli makalesine ulasabilirsiniz.
Üç günlük işlemsel tasarım workshop’una katılanlar işlerini İTÜ ortamına ve dışardan gelecek ziyaretçilere gösterecekler. Daha sonra ben sistem tasarımı bağlamında seçilmiş işlerimi gösteriyorum. Gelirseniz tanışalım görüşelim.
Avusturya’nın Graz şehrinde yapılan Further Processing Sergisi‘nde yeralan işler karmaşa kavramını konu alan işlemsel estetik araştırmalardan oluşuyor. Zaman ve mekana dair parameterlerle kontrol edilen bu yazılımlar elektronik görsel kültür ve klasik çizim/boyama arasında bağlantılar oluşturuyor.
Sandro Droschl and Marius Watz’ın kuratörlüğünü yaptığı sergiye katılan sanatçılar Processing programlama diline dayanarak bu işleri üretmişler. Medya sanatları tarihinde programlama çoğu zaman işin önemli bir parçası olmuştur, ancak şimdilerde bilgisayar kodu giderek üzerinde durulan ana malzeme oluyor. Mikro işlemci programlama ve Internet de işe karışınca medya sanatlarında yeni bir akımdan bahsetmeye başlıyoruz.
